ไปรยา (ร่วมกับ N/A และ HK)

(ฉันเคยพูดคำว่ารักอยู่ในข้อความที่ฝากไว้)
(พูดถึงเธออยู่เป็นประจำไม่ได้บังคับแต่จากใจ)
(ฉันไม่อยากเป็นแค่ไอ้โง่ที่นั่งดูเธอเดินจากไป)
(ขอแค่ได้เจอเธอแค่หน้าเธอเดือนละครั้ง ไม่รู้เธอจะลำบากไหม)

(และถ้าไม่ลำบากไป)
(ขอแค่แวะไปฝากใจ)
(ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน)
(ใจของเธอที่ฉันเคยได้ครอง ขอร้องอย่าเอาไปฝากใคร)

เพราะรักเธอมากไป ก็เลยต้องผิดหวัง
เพราะฉันไม่เข้าใจ ทำไมเธอต้องเกลียดฉัน
ยังจำเรื่องวันเก่า แต่เธอเหมือนคนใหม่
เป็นใครที่ใจไม่รู้ ไม่รู้เธอเป็นใคร

แต่ฉันไม่เป็นไรนะเธอ (นะเธอ)
จากใจลูกผู้ชายคนนี้
ยังคงรักเพียงแต่เธอ

ฉันเคยพูดคำว่ารัก อยู่ในข้อความที่ฝากไว้
พูดถึงเธออยู่เป็นประจำ ไม่ได้บังคับแต่จากใจ
ฉันไม่อยากเป็นแค่ไอ้โง่ ที่นั่งดูเธอเดินจากไป
ขอแค่ได้เจอเธอแค่หน้าเธอเดือนละครั้ง ไม่รู้เธอจะลำบากไหม

และถ้าไม่ลำบากไป
ฉันขอแค่แวะไปฝากใจ
ไม่รู้ว่าเธอมาจากไหน
ใจของเธอที่ฉันเคยได้ครอง ขอร้องอย่าเอาไปฝากใคร

แม้ว่าวันเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน
ความทรงจำของเธอมันไม่เคยออกไปจากใจ
ชื่อของเธอยังฝังอยู่ตรงที่กลางหัวใจ
ตั้งแต่วันที่เธอไปฉันไม่อยากเริ่มวันใหม่

ใครมาทำให้เธอเปลี่ยนแล้วปล่อยให้ฉันต้องช้ำใจ
ทุกครั้งที่ฉันนั้นหนาวเธอเป็นดังเหมือนเพลิงไฟ
คิดถึงไออุ่นเดิมฉันได้แค่ถามว่าทำไม
รู้ทั้งรู้ว่าเจ็บไอ้เราก็ได้แค่ทำใจ

เพราะทุกเช้าที่ฉันตื่นมาฉันเคยมีเธอมาอยู่ข้างข้าง
เหมือนความทรงจำมันหลอนยังคิดว่าเธอนอนอยู่ข้างข้าง
แต่ว่าความเป็นจริงมันเหงาฉันได้แค่บอกตัวเองให้พอ
เพราะว่าน้ำตาที่มันได้ไหลเธอรู้ไหมมันทรมาน

ฉันยังมีเธออยู่ในใจแม้ใครจะว่ายังไงก็ตาม (ยังไงก็ตาม)
ยังรอเธออยู่ที่เดิมเหมือนเธอรอฉันให้ไปที่บ้าน (รอฉันให้ไปที่บ้าน)
ยังคงมีภาพเธอทุกครั้งที่ฉันได้ก้าวเดิน
ฉันแค่อยากอยู่ข้างข้างเธอแต่ตอนนี้เห็นแค่ภาพเบลอ

เพราะรักเธอมากไป ก็เลยต้องผิดหวัง
เพราะฉันไม่เข้าใจ ทำไมเธอต้องเกลียดฉัน
ยังจำเรื่องวันเก่า แต่เธอเหมือนคนใหม่
เป็นใครที่ใจไม่รู้ ไม่รู้เธอเป็นใคร

แต่ฉันไม่เป็นไรนะเธอ (นะเธอ)
จากใจลูกผู้ชายคนนี้
ยังคงรักเพียงแต่เธอ

เสมอ (เสมอ)
เสมอ
เสมอ
เสมอ
คนเดียว